• Anja Mantelers

Hoezo kan niet, het kan WEL!

Bijgewerkt op: okt 9

Een client belt me met de vraag of ik hem wil helpen om zijn vrouw zo snel mogelijk thuis te krijgen. Zijn vrouw is opgenomen in het ziekenhuis met ernstige klachten, ze is terminaal, Ze had afgelopen week vaker aangegeven, dat ze naar huis wilde. Het ziekenhuis vond haar te onrustig en gaf aan dat het beter was te blijven. Ze kon wel naar het hospice, dat wilde mevrouw niet. Ze wilde in haar vertrouwde omgeving afscheid nemen van het leven en haar dierbaren.


Heftig, ik laat alles uit mijn handen vallen en klim in de telefoon. Als eerste bel ik met het transferpunt van het ziekenhuis om te informeren waarom ze niet naar huis kan. Het moet natuurlijk wel verantwoord zijn. Ik wordt doorverbonden met de afdeling en krijg de verpleegkundige aan de lijn. Zij gaf aan dat het beter was voor mevrouw dat ze in het ziekenhuis zou blijven, want ze was toch echt onrustig en had pijn. Ik vroeg haar of mevrouw nog zou kunnen herstellen, ze antwoordde nee. Op mijn vraag, als ik garandeer dat mevrouw thuis passende zorg krijgt, mag ze dan naar huis? De verpleegkundige zei; Ja. Ze legde me uit welke handelingen nodig zijn en zou toestemming aan de arts vragen.


Ik bel met betreffende instelling of de zorg gepland voor maandag, vooruit geschoven kon worden naar het weekend, dat ging niet. Ik bel een aantal zzp verpleegkundige die gekwalificeerd zijn om deze zorg te leveren of ze in het weekend een patiënt erbij kunnen nemen, dat kon, ook geregeld.


Nu nog de financiën, ik bel de zorgverzekeraar of deze zorg wordt vergoedt, De eerste die ik aan de lijn kreeg, wist mij te vertellen dat dit niet kon op zo'n korte termijn. Ik bel nog een keer en krijg iemand anders aan de lijn, die mij wist te vertellen, dat de zorg wel vergoed zou worden, meneer moest het wel eerst voorschieten. Tevens, bestond er een klein risico, dat de zorg niet werd betaald. Ik bel haar man en leg het verhaal van de zorgverzekeraar uit. Hij zei, maak het maar in orde. Ook geregeld!


Ik bel opnieuw met de verpleegkundige, ik legde haar uit wat ik geregeld had. Zij had ook al de toestemming van de arts en ze beloofde de ontslagpapieren en ambulance te regelen. Het ziekenhuisbed en benodigdheden werden diezelfde dag nog bezorgd.


Geregeld, mevrouw kon naar huis, geweldig. Ik bel voldaan meneer met het goede nieuws dat mevrouw naar huis komt. Zijn antwoord, het is niet meer nodig Anja, ze hebben mij gebeld dat ze flink achteruit is gegaan, ik ben net bij haar in het ziekenhuis. Een paar uur later is mevrouw overleden. 😢


Door samen te werken, kan het dus wel. We hadden het voor elkaar, jammer, dat het niet meer mocht baten.




40 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven